Πέφτει το κόστος στα φωτοβολταϊκά

Δημοσιεύτηκε
Δημοσιεύτηκε: 16/02/2012

Το χαμηλότερο κόστος αγοράς του εξοπλισμού και εγκατάστασης φωτοβολταϊκών πάρκων, όπως έχει διαμορφωθεί το τελευταίο διάστημα, συνεχίζει να ευνοεί τις νέες επενδύσεις, παρά το «κούρεμα» στην τιμή πώλησης ηλεκτρικού ρεύματος προς τη ΔΕΗ, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα Agrenda. Συνολικά η μείωση της «ταρίφας» φτάνει στο 17,5%, αλλά οι παράγοντες της αγοράς επιμένουν ότι εξισορροπείται από τη μείωση του κόστους, που οφείλεται στην αύξηση του ανταγωνισμού στον κλάδο.

Η συνολική μείωση –σε σύγκριση με την ταρίφα που ίσχυε μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2012- θα είναι 5% (που προβλεπόταν αρχικά) συν 12,5% (η νέα μείωση), σύνολο -17,5%.

Εν τω μεταξύ, με ψυχραιμία αντιμετωπίζει η αγορά των φωτοβολταϊκών τις μειώσεις στην τιμή πώλησης του ρεύματος στη ΔΕΗ που ανακοίνωσε πρόσφατα το υπουργείο Περιβάλλοντος. Παράγοντες του κλάδου τονίζουν στην Agrenda ότι, αν και ελαφρώς υψηλότερο από το ποσοστό που είχε προτείνει ο ΣΕΦ στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου (10%), το «κούρεμα» 12,5% (5% για τα φ/β στις στέγες) δεν αλλάζει ριζικά τους σχηματισμούς και, κυρίως, δεν παύει να καθιστά την επένδυση στον …ήλιο όχι απλώς βιώσιμη αλλά και κερδοφόρα.
Ο κύριος λόγος –και τον οποίο συνομολογούν τόσο οι επιχειρηματίες όσο και οι επενδυτές- είναι ότι, πολύ απλά, η αποκλιμάκωση του κόστους των υπηρεσιών και του εξοπλισμού τα τελευταία χρόνια επήλθε με πολύ ταχύτερους ρυθμούς ώστε πλέον να είναι σε θέση να «απορροφά» και τις επιπτώσεις από τη μείωση των τιμών. Η υποχώρηση του κόστους ήλθε ως άμεση συνέπεια του σταδιακού ανοίγματος της συγκεκριμένης αγοράς και της συνακόλουθης αύξησης του ανταγωνισμού, όπως επίσης και με την τακτική προσέλκυσης πελατών εν μέσω της κρίσης που ακολούθησαν οι περισσότερες εταιρείες.
Κάπως έτσι, σύμφωνα με αξιόπιστους παράγοντες του χώρου, το κόστος αγοράς και εγκατάστασης ενός πάνελ σήμερα έφτασε να είναι μέχρι και… 50% χαμηλότερο σε σχέση με δύο χρόνια νωρίτερα όταν και δρομολογήθηκε ο νόμος Μπιρμπίλη. Μιλώντας με αριθμούς, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές, η τιμή για ένα α’ ποιότητας «κατοστάρι» (100 KW) κυμαίνεται πλέον στην περιοχή των 190.000 ευρώ όσον αφορά τα πάνελ, ενώ για το tracker θα πρέπει κανείς να υπολογίσει επιπλέον 250 ευρώ.
Πρέπει να διευκρινισθεί στο σημείο αυτό ότι, για εγκαταστάσεις μεγαλύτερες ή μικρότερες των 100 KW, όσοι από 1ης Φεβρουαρίου και μετά υπογράφουν συμβάσεις το ΔΕΣΜΗΕ θα «κλειδώνουν» ταρίφα μειωμένη κατά 12,5% σε σχέση με αυτή που θα ίσχυε από τη συγκεκριμένη ημερομηνία χωρίς την απόφαση του ΥΠΕΚΑ. Δηλαδή η συνολική μείωση –σε σύγκριση με την ταρίφα που ίσχυε μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2012- θα είναι 5% (που προβλεπόταν αρχικά) συν 12,5% (η νέα μείωση), σύνολο -17,5%. Κάποια επιφυλακτικότητα, ωστόσο, υπάρχει από πλευράς αγοράς για το ύψος της μείωσης των τιμών ανά εξάμηνο το οποίο από 5% γίνεται πλέον 7%, καθώς δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι η πτώση των τιμών στον εξοπλισμό θα συνεχίσει να γίνεται με τους ίδιους γρήγορους ρυθμούς από εδώ και στο εξής.
Αντίστοιχα, υπενθυμίζουμε ότι για τα οικιακά φωτοβολταϊκά, η μείωση της ταρίφας (για τις συμβάσεις που θα υπογραφούν από 1η Φεβρουαρίου 2012 και μετά) είναι 5% ενώ η επόμενη μείωση (πάλι 5%) αντί για το Φεβρουάριο του 2013 θα έρθει τώρα τον Αύγουστο του 2012 . Δηλαδή ανά εξάμηνο και όχι ανά έτος όπως ίσχυε μέχρι τώρα.

Δεν έχει ολοκληρωθεί το ξεσκαρτάρισμα των επιτηδείων
Μπορεί η αποκλιμάκωση του κόστους εξοπλισμού να λειτουργεί εξισορροπητικά με τη μείωση της ταρίφας, όμως δεν παύει να εγκυμονεί και σοβαρούς κινδύνους για μια αρρύθμιστη και εν πολλοίς νέα αγορά, όπως αυτή των φωτοβολταϊκών, όπου το ξεσκαρτάρισμα μεταξύ των σοβαρών και των… λιγότερο σοβαρών και αξιόπιστων «παικτών» δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.
Ειδικότερα, παράγοντες του χώρου επισημαίνουν τον κίνδυνο η μείωση των τιμών να λειτουργήσει ως Κερκόπορτα για να κατακλύσουν την αγορά χαμηλότερης ποιότητας πάνελ που θα έχουν εν τω μεταξύ πληρωθεί ως εξοπλισμός … πρώτης τάξεως από τους ανυποψίαστους επενδυτές.
Η χαμηλότερη ποιότητα δεν έχει να κάνει τόσο με την άμεση απόδοση του συστήματος όσο με τη μακροχρόνια που είναι, άλλωστε, και αυτή που καθορίζει τη βιωσιμότητα της επένδυσης σε βάθος χρόνου. Όπως είναι γνωστό, η απόδοση των πάνελ μοιραία μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου, ο ρυθμός όμως διαφέρει από εταιρεία σε εταιρεία και από εγκατάσταση σε εγκατάσταση. Με λίγα λόγια, ο φόβος ανθρώπων του χώρου είναι ότι μέσα στο περιβάλλον της κρίσης και της γενικευμένης μείωσης των τιμών, επιτήδειοι θα «πασάρουν» σε ανενημέρωτους επενδυτές φωτοβολταϊκά με «διάρκεια ζωής» 5-6 χρόνων ως πρώτης . Φόβος διόλου φιλολογικός, πρέπει να πούμε, αφού αντίστοιχο φαινόμενο παρατηρήθηκε στο όχι και τόσο πρόσφατο παρελθόν. Για το λόγο αυτό οι ίδιες πηγές θεωρούν επιτακτική τη δημιουργία ενός νέου Φορέα ο οποίος θα ελέγχει και θα πιστοποιεί τον εξοπλισμό και στον οποίο, παράλληλα θα λογοδοτούν θα λογοδοτούν οι κάθε λογής «παραβάτες» του.
Όσον αφορά τους αγρότες-επενδυτές, όπως έγραψε στο προηγούμενο φύλλο η Agrenda, η μεγάλη πλειοψηφία έχει καταφέρει να «κλειδώσει» τουλάχιστον την «ταρίφα» των 0,39 ευρώ. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι η «πράσινη» περιπέτειά τους τελειώνει εδώ. Το μεγαλύτερο αγκάθι για την υλοποίηση των επενδύσεων παραμένει η έλλειψη χρηματοδότησης αφού τα πιστωτικά ιδρύματα είτε ζητούν πολύ υψηλές εξασφαλίσεις είτε απλά αρνούνται τη χορήγηση δανείων…